هوای بهشت

یاد تو...

یاد تو... هرگز نخواهم دید درختان پر برگ وسبز را . . . هرگزنخواهم دید جویبارهای روان را ،هرگز نخواهم شنید آوای پرندگان را، هرگز نخواه دید غروب پرشکوه خورشید را درپس ابرهای سپیدبر پهنه  آسمان آبی . هیچ گاه نخواهم دید اینهارا بی آنکه یاد تو درمن زنده گردد ولحظات زندگی پرشکوه وگذشته خویش را با تو به یاد آورم  . . .       ...